En somero ni estis okupataj grupe kaj individue. Jam pasis tempo.
Feliĉe, Ĉiuj membroj de Paca Solidareco de Esperanto aparte spertis multe en esperantujo laŭ siaj propraj circonstancoj. Tio estas ankoraŭ diskutinda, ĉar ni volas solidariĝi ankaŭ kun aliaj pacgrupoj. Ni sukcesis en enlanda laboro, sed ekstere ni ankoraŭ ne sukcesis. Estas speciale menciindaj vojaĝoj de individuaj niaj membroj.

Plej menciinde, nia Stela kuraĝis partopreni en la SAT-Kongreso, en kiu neniu aliaj koreoj partoprenis. Mi kaj multaj aliaj partoprenis en la Pekina Universala Kongreso. Post nia vojaĝo ni volis prepari la gazeton 'Solidareco' tamen ni ne povis ĝin pro akumuliĝinta laboro. Unue, membroj de Pacsolidareco dankas al SAT-anoj, aŭdinte de Stela pri la etoso de la Kongreso. Ni scivolas pri SAT kaj SAT-anoj, pri tio, kion ili pensas pri la Azia movado kaj kion ĝis nun faris SAT en Azio kaj en la mondo. Ni volas kontaktiĝi kun SAT-anoj por aktiva paca movado.
Se iu volas konstrui "Esperanto-Centron de Pacedukado" en Irakio kaj iu planas protesti kontraŭ tiu ĉi sovaĝa milito, ni estas pretaj kunlabori tiucele per nia limigita povo. Nia registaro jam sendis taĉmenton al Irakon sen la konsento de la korea popolo, kaj tio estas tre hontinda afero, kiu restos longe en nia koro kiel peko.
"La Solidareco' estas ankoraŭ juna kaj nematura, sed ni volas renkontiĝi kun aliaj kaj interkomunikiĝi per Esperanto por la pacmovado en la mondo.

Eĉ se la gazeto, farita de ni, ne estas matura, ni esperas ricevi justan takson, kaj ni ankaŭ sincere volas kunlabori kun vi.

Se kie vi loĝas, ekzistas neegaleco kaj diskriminacio kaj malestas paco, Mi forte esperas, ke vi devus raporti pri tio en Esperanto. Estas necese doni al al popoloj de la tuta mondo la mesaĝon: "Pacon, ne militon; florojn, ne armilojn!"
Kion devas fari nun Esperanto-movadon per la lingvo de paco. Ĝi devas alproksimiĝis al al popoloj de la tuta mondo, ne nur kiel lingvo, kiu donas lingvan kontenton al suferantoj, sed ankaŭ kiel lingvo de paco.

La 28-an de aŭgusto, la sudkorea registaro sendis taĉmenton nomata Ĝajtun*, kiu estis konsisita ĉ 3,000 soldatoj je la sepa matene. ĝi estis la 2-a sendo al Irako sekvate de la 1-a, kiu estis farita en la 3-a de sama monato kaj sudkorea registaro plenumis sian promeson al Usono.
Post la decido sendi pacdefendan taĉmenton al Irako, sudkorea
registaro asertis, ke la taĉmento-sendo al Irako helpos rekonstruadon kaj sekurecon de popolamasoj en tiu lando kaj pli fortigos la aliancon inter Sudkoreio kaj Usono.
Sed bedaŭrinde, la realo vidiĝas, ke la insisto de sudkorea registaro estas neĝusta.
Unue, la sekureca situacio de Irako pli kaj pli malboniĝas precipe depost la transpreno de la potenco de iraka provizora administracio, konsistata de irakoj, armitaj grupoj simultane kaj furioze atakis(as) la pupan adminstracion kaj garnizonejojn fremdlandajn.
Samtempe kelkaj grupoj armitaj forkaptis(as) ordinarajn popolojn kaj ĵurnalistojn ĉefe el landoj kiuj subtenas usonan invadon kaj sendas trupojn al Irako. Kaj dum tiu malorda situacio, tragedie kelkaj fremdlandanoj mortis senkapigite inluzive unu sudkoreo, kiu laboris en Irako.
Due, sudkorea registaro asertis, ke por rapida evoluiĝo de la rilatoj inter suda kaj norda koreoj kaj por la sekureco de korea duoninsulo, necesas helpo de Usono ĉar Usono estas la plej grava alianco milita, politika kaj ekonomia.
Sed post ne longe de la deklaro de sudkorea registaro sendi taĉmenton al Irako, usona registaro tuj deklaris, ke Usono baldaŭ reduktos usonan armeon, kiu dispoziciita en SudKoreio.
Supre menciitaj enhavoj diras, ke la aserto de sudkorea registaro ne estas vera. Irakoj neniam pensas fremdlandajn taĉmentojn kiel pacdefendanto, sed pensas kiel invadanto.
Post la decido de sudkorea registaro, sub la iniciato de la demokratia labora partio multaj societa organizoj pregresemaj ink. kelkaj membroj de parlamento batalis nuligi la decidon, sed sudkorea registaro ŝtele kaj secrete sendis taĉmenton al Irako kaj eĉ planas peti al parlamento longigon de restado de Ĝajtun taĉmento.
Mankas metodoj por haltigi la ferenezan militludon de Usono kaj ĝiaj pupŝtatoj ink. SduKoreio. sed, nia batalo por disrompi ĉi tian militludon de imperiistoj kapitalistaj ne devos ĉesi eĉ devos pli fortigi ĝis la tago,
en kiu ni venkos.

*Ĝajtun: signifas Olivo en araba lingvo, kiu proparolas pacon

<Elŝutu la dosieron>

Ni prezontos tre interesan filmon, kiu estas desegnita de movantaj bildoj. La verko de Zacho estas junulo,ne-esperantisto, sed tamen li kortuŝis Esperanto-ideo, kiu ŝajnas same al sia verka enhavo, parolas al ni per imagplenaj bildoj kaj pri la venonta estonteco en la mondo. Se vi ĝuos daŭre tiun ĉi filmon, finale aperos Esperanto kiel nia estonta espero. Se vi volas tiun ĉi filmon, desioron vi elŝutu per akumuli alian nomon.

Ankaŭ de Aliaj Aziaj Landoj Leviĝu Voĉoj Kontraŭ Revizio de Artikolo 9 de la Japana Konstitucio!

Lastatempe en Japanio la Liberala Demokrata Partio, kiu estas nuntempe la reganta partio, kaj ankaŭ la Demokrata Partio, kiu nuntempe ne regas, ambaŭ celas revizii Artikolon 9 de la Japana Konstitucio. Tiu problemo pri revizio de la Konstitucio estos disputopunkto en la balotado por seĝoj en la "San'giin", la supra ĉambro de la Japana Parlamento, kiu okazos ĉi-jare en Julio, kaj estas antaŭvideble, ke ambaŭ tiuj partioj ankaŭ anoncos projektojn koncerne tian revizion en la jaroj 2005 kaj 2006.

Artikolo 9 de la Konstitucio dispozicias surbaze de memkritiko pri kolonia regado kaj agresado de aliaj aziaj landoj fare de Japanio (antaŭ kaj) en la Dua Mondmilito, ke Japanio ne plu militos, nek havos armeon. Malgraŭ tio, ili nun intencas oficiale rekoni la japanan armeon, (eŭfemisme) nomata "Memdefendaj Fortoj", kaj ĝiajn agadojn kontribue al internaciaj celoj kaj la rajton je "kolektiva memdefendo" kaj ŝanĝi Japanion al "lando, kiu militas".

Artikolo 9 de la Konstitucio havas gravan signifon ankaŭ por la japana popolo en la senco krei nemilitantan, pacan landon. Sed ĝi estas grava por la popoloj de aliaj Aziaj landoj kiel promeso al ili, ke "Japanio neniam ree militos nek havos armeon". Dank' al ĝuste ĝi, Japanio ne ree militis post la Dua Mondmilito.

Partoprentantoj en la ĝenerala Kongreso de Aziaj Sociaj Movadoj! Ni klopodu, ke voĉoj kontraŭ la nunaj tendencoj en Japanio en la direkto de revizio de Artikolo 9 de la Japana Konstitucio amase leviĝu tra tuta Azio! Kompreneble ni japanoj maksimume klopodos grandigi publikan opinion en Japanio kontraŭantan revizion de Artikolo 9 de la Japana Konstitucio.

Ni, civitanoj de Japanio kaj de aliaj aziaj landoj, solidarece klopodu ŝveligi la movadon kontraŭ revizio de Artikolo 9 de la Japana Konstitucio. En aŭtuno de 2005 okazos en Seulo Kongreso de Juristoj de Azio kaj Landoj ĉirkaŭ la Pacifika Oceano (COLAP4). Ni klopodu fortigi nian solidarecan movadon per diversaj eventoj, inklude Azian Pacfestivalon (aziajn pacfestivalojn)!

14-15 de junio, 2004
Japana Asocio de Internaciaj Juristoj

Ekzameni veraĵojn de la pasintaj agoj

Lastatempe en SudKoreio akriĝas la kverelo, kiu disigas popolamasojn en du partoj; radikalisme kaj konservatisme ĉar ĝi tuŝas ege delikatan
temon: Ideologion.
Ne malmulte da homoj, ĉefe altranguloj de ŝtatoficistoj de SudKoreio siatempa memvole aŭ kontraŭvole helpis japanan invadon kaj ĝian kruelan regadon al kaj en SudKoreio. Sed bedaŭrinde, iliaj agaĉoj ne estas punataj ĝis nun eĉ ili ankoraŭ ĝuas politikan kaj ekonomian privilegiojn kaj posedas riĉecon grandsuman.
Bonŝance, lastatempe du foje sinsekve elektiĝis pli progresemaj prezidentoj ol la antaŭaj kaj pro tio iom post iom ŝanĝiĝas potencsistemo de SudKoreio en diversaj partoj kaj nature surakviĝis la temo kial kaj kiel purigi la pasintajn hontindaĵojn.
En la monda historio, ni povus trovi ĉi tiajn historio-purigjn procesojn iniciatajn de registaro, sed bedaŭrinde en SudKoreio malsukcesis tia ĉi laboro, kiu estis komencita depost la konstruiĝ o de SudKoreio ĉar multaj membroj de sudkorea registaro estis(?as) helpantoj de japana kruela regado en SudKoreio.
Pro tio, multaj homoj, kiuj armile kaj alimaniere kontraŭbatalis al japana militismo por la sendefendiĝo de SudKoreio ne povis ĝui ĝustan traktadon de registaro, eĉ estis ruze mistraktataj sub la falsa nomo de komunisto.
Post la duonjarcento de la fondiĝo de la nova ŝtato, dank’ al sangoj kaj larmoj de multaj homoj, kiuj kontraŭbatalis al militistaj registaroj por la demokratiiĝo dum kelkdekaj jaroj, finfine denove povis surtabuligi tiun ĉi delikatan kaj eksplodeman temon.*
Kompreneble, ĝi nur estas la unua paŝo por ĝuste ekzameni pasintajn misfarojn, ĉar ankoraŭ vivas koncernatoj siatempaj kaj iliaj posteuloj, kiuj ankoraŭ posedas ne malgrandjn politikan kaj ekonomian potencojn en SudKoreio. Ili insistas, ke iliaj malbonfaroj ne estis memvolaj sed altruditaj pere de japana militismo, kaj samtempe ili male atakas iniciantojn de tiu ĉi laboro kiel aŭ komunistoj aŭ maldekstruloj.
Kvanm tiu ĉi laboro estos ege temporava, elĉerpiga, kaj disputema ktp, tamen ni ne povas ĉesi tiun ĉi signifoplenan laboron. Se ni denove ĉesos tiun ĉi laboron, eble ni ne povus kapti alian ŝancon poste kaj niaj posteuloj vivos la periodon tiam malvero regas la veron.

* Por puni tiuj, kiuj aktive helpis japanan kruelan regadon ĝis antaŭ la fondiĝo de SudKoreio, tuj post la fondiĝo de SudKoreio, parlamento faris la leĝon nomata la leĝo puniga kontraŭ naciaj agoj. Sed bedaŭrinde pro la malo de koncernatoj, kiuj siatempe posedis plejpartajn fortojn politike kaj ekonomie, la leĝo estis tuj nuligita kaj preskaŭ neniu estis punataj pro siaj malbonfaroj ĝis nun.