La aroganta Bush ripetadas pardonpetojn. Kaj Defendoministro Rumsfeld, en granda embaraso, povas nur provi elturniĝi de la krizo senrimede pretekstante komploton kontraŭ si.

Estas strange, ke ili ĉiam parolas domokratiagardulon al la mondo, volus kaŝi ĝin, sed pli kaj pli estas malkovritaj.

Eĉ la superforta usona militpotenco trovas sin senforta antaŭ la rezistado de la iraka popolo.
Anka? en la 21-a jarcento la veroj de la 20-a jarcento plu validas.

Ni invitas vin pensi en nia gazeto.
En la Sekvanta gazeto, ni intencas aŭdi vian opinion pri la rezitado de la Iraka popolo. Jen kio eblas pere de Esperanto, ni kapablas efike interkomuniki, interkompreni kaj interŝanĝi niajn diversajn opiniojn.

Kial, la Leĝo pri ŝtata Secureco ne malaperis? Kio, entute, estas la problemo pri tio?

Se ne estas libero pensi kaj esprimi siajn pensojn, kiel eblas garantii liberon de konscienco?

<La 13an de Majo 2004 membranoj de por nuligo de la Leĝo pri ŝtata Sekureco,
postulas perfektan nuligon de la Leĝo pri ŝtata Sekureco antaŭ la parlamentejo>

Lastatempe multe ŝanĝiĝis la rilatoj inter Norda Koreio kaj Suda Koreio.

La ŝanĝiĝo en tio, kiel homoj (en la Sudo) perceptas la Nordon, estas neignorebla realo. Sed la Leĝo pri ŝtata Sekureco (de Suda Koreio) ne povas speguli tian ŝanĝiĝintan realon.

Krom tio, ĝi ankaŭ plu estas obstaklo blokanta la evoluon de demokratio en la Sudkoreia socio.
Ankaŭ ekspertoj atentigas, ke dum plua ekzisto de la Leĝo pri ŝtata Sekureco, ne eblas, ke nia socio vere fariĝu libera demokrata ŝtato.

En 1948, en la komenca periodo de starigo de la nova sendependa Koreio, la Yeo-sun (Simpligita titolo de du urbetoj Yeo Su kaj Sun Cheon, kiuj najbare situas suda parto de tiu ĉi lando, kie okazis armea ribeleto, kiun ĉeestis soldatoj maldekstraj malobeante la ordonon kontraŭ naciecan de registaro, post subpremado de la ribelo, registaro murdis ĉ. 6,000 koncernatojn sub falsa krimnomo, ke ili estas komunistoj)l servis kiel preteksto por provi forigi la maldekstrulajn fortojn en Suda Koreio per leĝo adoptita en decembro de tiu jaro. Tio estas la Leĝo pri ŝtata Sekureco.

Pro ĝia kontraŭkomunisma, kontraŭunuiĝa (temas pri unuiĝo de la du Koreioj), kontraŭpopola karaktero la neceso revizii aŭ eĉ nuligi ĝin estis forte asertata en la lasta parto de la Kvina Respublika periodo de Suda Koreio, kaj tiu postulo fariĝis "konstanta ero" de partiaj platformoj de la ĝenerala balotadoj de 1987 ĝis la nuna tago.

Malgraŭ tio, ke komence de la meza parto de la 90-aj jaroj, kiam nia socio liberiĝis de diktatoreco kaj spertis demokratiigon, ekestis kaj daŭris poste argumentado pri tio, ĉu restigi aŭ nuligi tiun leĝon, kaj ankaŭ publika opinio favora al nuligo, ĝis la hodiaŭa tago eĉ unu linio en ĝi ne estis anstataŭita.

Kial, konsiderinte tion, la Leĝo pri ŝtata Secureco ne malaperis? Kio, entute, estas la problemo pri tio?

Depost la kapitulacio de Japanio, ideologie tute kontraŭaj du fortoj(Rusio kaj Usono) respektive rezidis en la suda kaj norda partoj de la korea duoninsulo.

Du registaroj tre nature staris leĝojn diversajn, kiuj povu garantii siajn ŝtatsekurecon kaj politikideologion. Kaj pro la interna korea milito, kiu eksplodis en la jaro 1950 iniciative de Kim Ilsung, ĉefo de NordKoreio kaj senĉesaj edukado kaj propagando de diktatora kaj militista registaroj de SudKoreio ĝis nun nemalmultaj popoloj de SudKoreio ne bone komprenante ĝin, subtenas aŭ timas nuligi la leĝo pri ŝtata Sekureco.

Libero de pensado signifas libero formi, teni kaj esprimi siajn pensojn. La vera principo de demokratio komencas de garantiado de libero de pensado.

Demokratio estas politika principo, surbaze de kiu politikoj estas decidataj kaj efektivigataj per la balotoj de la plimulto en medio, en kiu libero de pensado estas garantiata. Kiam oni juĝas, kiom sana estas demokratio en iu lando, la plej grava kriterio estas la demando, ĉu libero de pensado estas garantiata tie.

La Konstitucio de la Respubliko de Koreio (Suda Koreio) jam modifiĝis 8 fojojn, sed konsekvence senŝanĝe restis en ĝi garantio de libero de konscio, libero de religio, libero de esprimado kaj publikigo, inkluvize per eldonado, de opinioj, libero de kolektiĝo kaj de asociado unu kun aliaj kaj libero de lernostudado kaj scienca esplorado kaj de artoj, ĉiuj kiel bazaj rajtoj de la popolo.

Kvankam libero de pensado ne estas eksplicite inkluzivita inter tiuj liberoj, oni devus konsideri, ke ĝi estas parto de libero de konscienco.

Se ne estas libero pensi kaj esprimi siajn pensojn, kiel eblas garantii liberon de konscienco?
La Leĝo pri ŝtata Sekureco baze subpremas liberon de konscienco kaj penso, kiu estas la baza principo de demokratio kaj ankaŭ estas garantiita de la Konstitucio.

Surbaze de tiu leĝo multaj homoj estis punataj ĝis nun nur pro tio, ke iliaj ideologio, esprimado aŭ agoj estis konsiderataj samaj aŭ nure similaj al la asertoj de Norda Koreio, kaj tia situacio eĉ nun daŭras.

Personoj, kies parolitaj aŭ skribitaj vortoj inkludas eĉ parte enhavon, kiu povas esti interpretita kiel simpatianta al la asertoj de Norda Koreio, estas punataj. Same, ankaŭ homoj, kies agoj povas esti interpretitaj kiel simpatiantaj en tiu senco, estas punataj.

Tiel longe kiel la Leĝo pri ŝtata Sekureco daŭre ekzistos, ĉiuj koreoj en Suda Koreio nature devos senti abomenon kaj eĉ hororon koncerne la asertojn de Norda Koreio aŭ similajn opiniojn por esti sekuraj, kaj tiuj, kiuj ne povos senti tion, ne povos esti "demokrataj civitanoj" kiel postulita de tiu leĝo. Unuvorte, la Leĝo pri ŝtata Sekureco estas tipa fiaĉa leĝo, kiu piedpremas liberon de konscienco kaj pensado.

Direkte al Nuligo de la Leĝo pri ŝtata Sekureco !!

<foto : edzino de p-ro Song Duyul>

Libero de pensado estas la plej grava rajto de demokratia socio kaj ankaŭ forto por trarompi kaj solvi sociajn kontraŭdirojn.

Dum la teorioj de Keynes kaj reviziita kapitalismo ege kontribuis al solvo de sociaj kontraŭdiroj kiam en la 30-aj jaroj de la antaŭ jarcento la monda ekonomio falis en panikon kaj abisman malviglecon.

Aliflanke, duonjarcenton poste, iama Sovetunio, kies plej baza politiko estis proletara diktatoreco kaj kiu surbaze de tiu politiko subpremis liberon de pensado kaj esprimado de opinioj, enfalis en danĝeron de pereo pro mankanta ekonomia efikeco kaj nur tiam, tro malfrue, provis doni iom da libero de pensado kaj esprimado de opinioj, adoptante la politikojn de "perestrojka" (rekonstruo) kaj "glasnost" (travidebleco), sed vane ĉar la Unio disfalis antaŭ ol tiuj rimedoj povis havi sufiĉe da bona efiko.

Tiuj du kazoj klare montras kiom grava estas libero de pensado por solvi sociajn kontraŭdirojn kaj trovi vojon el malfacilaj situacioj.

Oni devas konkludi, ke sugesti, ke nur tiuj artikoloj de la Leĝo pri ŝtata Sekureco, kiuj estas la plej venenaj, estu reviziitaj aŭ sugesti, ke ĝi estu fakte nuligita per anstataŭa leĝaro, estas ambaŭ erare.

Oni devas ankaŭ konkludi, ke proponoj anstataŭi la Leĝo pri ŝtata Sekureco sen komplete nuligi ĝin havas kiel bazan kialon la deziron plu subpremi liberon de pensado.

Ankaŭ la "Leĝo pri Protekto de Demokratia Ordo", proponita kiel unu formo de tia anstataŭa leĝaro, tute certe kontraŭas la leĝan principon, ke kontraŭlegaj agoj kaj la respondaj punoj devas esti klare difinitaj skribe el la vidpunkto de garantio de liberoj, ĉar ĝi lasas la aŭtoritatojn, kiuj respondecas pri publika ordo, arbitre juĝi, kiun aresti aŭ reteni kaj kiun puni pro kio.

Neeviteble neniu leĝo, kies celo estas subpremi libero de pensado, kiel ajn bone studita kaj preparita, povas eskapi de tiu kategorio.

Nenio bona rezultos de studoj kaj esploroj celantaj preparon de rafinita anstataŭa leĝaro por plu subpremi liberan esprimadon de politikaj opinioj neakompanatan de perforto. La ununura rimedo, kiu taŭgas por solvi la problemo, estas simpla nuligo de la Leĝo pri ŝtata Sekureco.

Profesoro Song Duyul (profesoro de filozofio ĉe la Universitato de Munkeno en Germanio), kiu naskiĝis en Japanio en la fina periodo de regado de Koreio fare de la japana imperiismo kaj foriris al Germanio post fino de studado en elementa lernejo kaj mezlernejo en Koreio, spertis la politikan streĉitecon inter Norda Koreio kaj Suda Koreio dum siaj studoj sur germana teritorio, kie regis relative pli da libero kaj eblo iri kaj veni (havi interŝanĝojn) vidite de la vidpunkto de politiko kaj pensado.

Kiam en septembro lastjare li ree tretis la teron de sia hejmlando la unuan fojon post 37-jaro foresto, li nepre volis, ke estu eksperimentado sur la Korea Duoninsulo de la maniero atingi kompromison kaj pacon, kiun li jam spertis en sama streĉiteco.

En sia dua juĝeja publika proceso li atestis jene: "Kiam li estis allogita de sirena nimfo dum sia vagado serĉante sian hejmlandon, Odiseo provis savi sin ligante sin al la velotrabo de sia ŝipo."

Li tiel eksplikis sian animostaton kiel "landlimulo" (homo, kiu ĉiam restas sur la landlimulo, nepovante vere eniri sian propran landon) dum sia 37-jara vivo en fremda lando, dum kiu li neniam forgesis la tragedian disŝiron de sia hejmlando kontentiĝinte pri siaj atingoj en fora fremda lando.

Eble, kiel li mem diris, estas sensence provi kompreni lin demandante ĉu li estas aŭ ne estas Kim Cheol-su (membro de la Laborista Partio de Norda Koreio) aŭ ĉu li konvertiĝis aŭ ne konvertiĝis de komunismo, ĉar la aserto de Profesoro Song Duyul, ke la socio de Suda Koreio ankoraŭ estas en malfeliĉa stato, en kiu oni neracie postulas klaran dividon inter nigro kaj blanko.

kaj ne kapablas sukcese vivi en la 21-a Jarcento sen mensa sinteno, kiu povas konsideras ankaŭ"intersticaj kaj interaj statoj", kiuj estas fonto de senlima kreiveco, donas bazon por pensi, ke ne eblas konsideri la enhavon de akademia esplorado kaj pensado kiel objekton de esplorado fare de la registaraj aŭtoritatoj, kiuj respondecas pri kontraŭkrima agado, kaj ne eblas puni lin laŭ la stilo de juĝejaj procesoj kontraŭ sorĉistinoj.

Sed nun la kerno de la demando estas la malakordo inter la teorio kaj spirito de Profesoro Song Duyul (kiuj staras ĉe la flanko de natura leĝo) kaj artefarita leĝo, reprezentita de la Leĝo pri ŝtata Sekureco. Alimaniere dirite, Profesoro Song Dujul estas metita ĝuste en la mezon de "balancila ludo" (en kiu jen unu el la du ludantoj, jen la alia, ŝajnas esti venkonta, kun multaj tiaj ŝanĝiĝoj de la situacio), en kiu tiel nomata burĝa politiko estas nepre postulata.

Se la vidpunkto kliniĝas al teorio kaj spirito, li fariĝas Kim Cheolsu aŭ almenaŭ "simpatianto de Norda Koreio". Se oni ne insistas pri puno laŭ artefarita leĝo kaj pri disputado kaj luktado, oni devas nomi lin tiel nomatan "konvertiton de komunismo".

Iu "momenta transversa sekcio" de tiu "balancila ludo" estis la decido de la Seula Distrikta Kortumo de la 22-a de oktobro de pasinta jaro, ke "estas kialoj por timi detruon de pruviloj kaj eĉ forkuron de la akuzito, kaj tial estas sufiĉe da kialo por kriminala alvoko", kiu rezultigis du kontraŭan reagojn, unu estante "ke oni tuje retenu Profesoro Song kaj enkarcerigu lin", kaj la alia estante kritiko de tio fare de iuj, kiu asertis, ke tia reteno kaj enkarcerigo estus nur por devigi "konvertiĝon de komunismo".

La 30-an de aprilo de 2004 Profesoro Song Duyul ricevis la verdikton de la Seula Distrikta Kortumo, kiu kondamnis lin al 7 jaroj en prizono pro delikto kontraŭ la Leĝo pri ŝtata Sekureco.

Por POLICA PERFORTO 17/04/2004 <fotoj : Centro de midia independent>

Komunumoj protestas kontraŭ polica perforto en Rio

Hieraŭ posttagmeze ĉirkaŭ 700 homoj marŝis sur la stratoj de urbo Rio de Janeiro por protesti kontraŭ polica perforto. Oni elektis la daton por rememori 1 jaraĝon de la amas-murdo de 4 junuloj en la komunumo Borel.

La manifestacio, kiu ricevis la apogon de la Movadoj de la Sen Teraj Laboristoj (MST), ekis el "Largo do Maĉado" kaj finis ĉe "Palaco de Guanabara" por postuli audiencon kun la provincestro, Rosinha Garotinho. Tamen, neniu el la registaro aperis.

Ne estis polica subpremo, almenau ĉi foje, kaj la manifestacio estis plividebligita per diskursoj de kortuŝitaj patrinoj kies gefiloj estis murditaj. Krom tio, en la koncentriĝo de la manifestacio estis prezentado de teatra grupo "Heranca Negra" (Heredaĵo Nigrula), kiu montris la tuttagan perforton kiun suferas la loĝantoj, kaj de kapoejra grupo de la komunumoj

<fotoj:http://brasil.indymedia.org/en/blue/>

<multaj kadavroj,kiuj masakre murdita de soldatoj, poste faris povizoran ĉekon de la civitanoj>

5.18, la 18an de majo, estas la speciala tago por sudkoreoj, ĉar ĝi estas la historiecaj turnopunktoj de la demokratiiga movado kaj ekstarto de kontraŭ usona movado en sudkoreio.

Kune kun la fondiĝo de la registaro de SudKoreio, komenciĝis la dilemo, kio signifas la unuiĝo de la du grupoj por kontroli la korean duon insulon.

Unu grupo konsistis el tiuj kiuj memvole helpis japanan regadon en korea duoninsulo, kaj la alia grupo konsistis el entreprenistoj kaj dekstristoj. Kunlaboro algluiĝa de la du grupoj kondukis SudKoreion subpremadi popolojn forprenante ĉiajn politikajn rajtojn dum ĉ. 30 jaroj.

Precipe prezidento Bak ĵeong-hi, kiu en sia juneco servinte kiel japana ĝendarmo iniciative subpremadis koreojn, kiuj batalis por la sendependiĝo de Koreio desub la japana regado, dum sia regado ĝisoste subpremadis bazajn rajtojn de popoloj kaj finfine pafmortigita de
sia unu el plej fideleca subulo, ĉefo de korea inteligenta agentejo.

Post lia forpaso, lia alia subulo ĵeon Du-hŭan, tiama ĉefo de inteligenta armeo, prenis la prezidentecon perforte kaj li pli terure subpremis popolojn kaj studentojn, kiuj postulis lian eksiĝon de la posteno oficiala kaj demokratian politikon.

Dum la perforta kvietigo serioj da manifestacio de studentoj, eksplodis la 5.18 popola kontraŭbatalo de Guangĵu. Li sendis la trupon speciale trejnitan por subpremi la manifestaciadon sed la trupo terure masakris popolojn kaj studentojn super leĝo kaj ilia terura kaj barbareca subpremado kaŭzis la kontarŭstaron de la tuta urbano.

Armitaj popolamasoj foriginte la trupon de la urbocentro al suburbo, memadministris la urbon ege pace kaj orde en kelkaj tagoj, sed je la frumateno de la 27-a de majo 1980, la trupo reagresis la urbocentron kun tanko kaj perfekte subpremis la protestantojn.

Pasis jam 24 jaroj sagorapide. Danke al senĉesaj batalado demokratiiga kaj postulo pri la ĝusta takso de 5.18, SudKorea registaro finfine retaksis la 5.18-on kiel la demokratiiga movado kaj tiamaj suferintoj(mortigitoj, vunditoj ktp) estas rekompencitaj en diversaj manieroj kvankam ĝi estas ne sufiĉaj.

Kion postlasis la 5.18 al SudKoreoj kaj ĝia futuro ? ĉefe du:
1- e, ĝis antaŭ la 5.18, studentoj grave rolis kiel iniciatinto de la tuta sociaj movadoj kun kelkaj intelektuloj kaj gvidantoj de diversaj religioj.

ĉar tiama laboristaj movado kaj sindikatiĝo ne estas tiel altaj kaj fortaj kiel nun. Sed post la 5.18, rapide kreskis la socia movado de SudKoreio en diversaj kampoj; ekz virina, laborista, kamparana, minoritata ktp.

2- e, ĝis antuax la 5.18, Usono estas la sanktujo ne tuŝebla en Sud Koreio. Kvankam ĝi celis sian nacia profiton tamen nemalmulte helpis SudKoreion inkluzive interna milito de du koreoj, kiu eksplodis en 1950. Kaj multaj homoj pensis, ke Usono estas la vera amiko de SudKoreio,

Sed post la 5.18, oni konsciĝis, ke kia estas Usono kaj ĝia vera celo. Usono konsentis la uzon de la speciala trupo, kiu ĉefe subpremadis en la 5.18, ĉar Usono havas la strategian ordonrajton de la speciala trupo.

ĝi signifies, ke Usono subtenis la militistan registaron subpremi kun armiloj popolojn, kiuj manifestaciis postulante plian demokratiiĝon.

Oni komprenis, ke la vera celo de Usono en SudKoreio ne estas
demokratia vivo de popoloj, sed nacia profito de Usono.

Kaj komencis kontraŭ Usona movado. Studentoj fajrigis, okupis kaj atakis Usono-koncernajn ejojn tra la tuta lando postulante pardopeton pri sia misfaro.

Nun kontraŭeco al Usono estas populara en SudKoreoj kaj ankoraŭ daŭras krimoj de usonaj soldatoj garnizonadantaj en SudKoreio.

La konkludo estas tute simpla. Kiel eble plej rapida retiriĝo de usona armeo estas unu sola solv-maniero de tiu ĉi problemo kaj ni SudKoreoj por ĝi batalos kune kun ĉiuj kunbatalantoj de la tuta mondo.

< foto: Manifestacio de neregula dungataj laboristoj>

Post la atako de ekonomia regreso en 1997, kiu eksplodis ĉfe pro financa krizo, laborkondiĉoj de sudkoreaj laboristoj subite ŝanĝiĝis.

Unu el tiuj ŝanĝiĝoj estas la subita multiĝo de laboristoj neregule dungataj, kiu enhavas diversajn tavolojn ekz. portempaj, portagaj ktp.

Sudkorea registaro prenis nov-liberalisman politikon por konkeri la ekonomian krizon kaj unu el ĝi estas la faciligo de maldungo.

ĝi forte atakis laboristojn ĉar ĝis antaŭ la trafo de la ekonomia krizo, danke al la forto de sindikatoj kaj leĝo ,kiu iom strikte limigas la maldungon de laboristoj pere de kompanio-posedantoj, sed post la ekonomia krizo, sudkorea registaro permesis plifaciligon de laboristoj kaj laboristoj neregule dungatoj rapide kreskis.

<foto: slogano de neregula dungataj laboristoj>

Problemo estas, ke laborkondiĉoj de laboristoj inter regule dungatoj kaj
neregule dungatoj ekzistas tro da diferencoj

Supre mi simple prezentis la malfacilajn situaciojn de la neregule dungatoj sed veraj problemoj, kiuj malfaciligas la bonigon de labor-kondiĉoj de la neregule dungatoj estas jenaj:

1- e, estas leĝe ankoraŭne sufiĉe garantiita la rajto aliĝi al laborista sindikato kaj mem organizi sindikaton. SudKorea registaro pretekste, ke tiaj kaj ĉi tiaj kialoj ne permesas mem organizigon kaj aliĝon al ekzistantaj sindikatoj koncernaj de la neregule dungatoj.

2- e, estas trafitaj aŭ malhelpo aŭ sen aktiva helpo de laboristoj regule dungatoj.

Entreprenoj ruze manipulas la regule dungatojn, uzante la rajton de facila maldungo kaj tragedie la regule dungatoj kalkulas la neregule dungatojn kiel rivalo aŭ latenta minaculo de sia okupo.
Bedaŭrinde, laboristoj konsideras siajn kamaradojn ne kiel amiko, sed kiel rivalo kaj ĝia rezulto estas terura.

La multaj sindikatoj de regule dungatoj neas la aliĝon de la neregule dungatoj al sindikatoj kaj malas fari sindikaton de la neregule dungatoj kaj eĉ postulas malagnoski la leĝan postenon de la neregule dungatoj al entrepreno-havantoj dum intertraktado inter entrepreno kaj sindikato. 3- e, aĉaj kondiĉoj de la neregule dungatoj: malalta salrajro, diferencigo kompare al la regule dungatoj en diversaj laborkondiĉoj, nestabileco de dungado aŭ laborado.

Tagon post tago malboniĝas la laborkondiĉoj de la neregule dungatoj minacite de 3 partoj; registaro, entrepreno kaj la regule dungatoj.