|
Kial, la Legxo pri Sxtata Secureco ne
malaperis? Kio, entute, estas la problemo pri tio?
Se ne estas libero pensi kaj esprimi siajn
pensojn, kiel eblas garantii liberon de konscienco?
<La 13an de Majo 2004 membranoj de por nuligo de la Legxo pri
Sxtata Sekureco,
postulas perfektan nuligon de la Legxo pri Sxtata Sekureco antaux
la parlamentejo>
Lastatempe multe sxangxigxis la rilatoj inter Norda
Koreio kaj Suda Koreio.
La sxangxigxo en tio, kiel homoj (en la Sudo) perceptas la Nordon,
estas neignorebla realo. Sed la Legxo pri Sxtata Sekureco (de Suda
Koreio) ne povas speguli tian sxangxigxintan realon.
Krom tio, gxi ankaux plu estas obstaklo blokanta la evoluon de demokratio
en la Sudkoreia socio.
Ankaux ekspertoj atentigas, ke dum plua ekzisto de la Legxo pri
Sxtata Sekureco, ne eblas, ke nia socio vere farigxu libera demokrata
sxtato.
En 1948, en la komenca periodo de starigo de la
nova sendependa Koreio, la Yeo-sun (Simpligita titolo de du urbetoj
Yeo Su kaj Sun Cheon, kiuj najbare situas suda parto de tiu cxi
lando, kie okazis armea ribeleto, kiun cxeestis soldatoj maldekstraj
malobeante la ordonon kontraux naciecan de registaro, post subpremado
de la ribelo, registaro murdis cx. 6,000 koncernatojn sub falsa
krimnomo, ke ili estas komunistoj)l servis kiel preteksto por provi
forigi la maldekstrulajn fortojn en Suda Koreio per legxo adoptita
en decembro de tiu jaro. Tio estas la Legxo pri Sxtata Sekureco.
Pro gxia kontrauxkomunisma, kontrauxunuigxa (temas pri unuigxo de
la du Koreioj), kontrauxpopola karaktero la neceso revizii aux ecx
nuligi gxin estis forte asertata en la lasta parto de la Kvina Respublika
periodo de Suda Koreio, kaj tiu postulo farigxis "konstanta
ero" de partiaj platformoj de la gxenerala balotadoj de 1987
gxis la nuna tago.
Malgraux tio, ke komence de la meza parto de la 90-aj jaroj, kiam
nia socio liberigxis de diktatoreco kaj spertis demokratiigon, ekestis
kaj dauxris poste argumentado pri tio, cxu restigi aux nuligi tiun
legxon, kaj ankaux publika opinio favora al nuligo, gxis la hodiauxa
tago ecx unu linio en gxi ne estis anstatauxita.
Kial, konsiderinte tion, la Legxo pri Sxtata Secureco
ne malaperis? Kio, entute, estas la problemo pri tio?
Depost la kapitulacio de Japanio, ideologie tute
kontrauxaj du fortoj(Rusio kaj Usono) respektive rezidis en la suda
kaj norda partoj de la korea duoninsulo.
Du registaroj tre nature
staris legxojn diversajn, kiuj povu garantii siajn sxtatsekurecon
kaj politikideologion. Kaj pro la interna korea milito, kiu eksplodis
en la jaro 1950 iniciative de Kim Ilsung, cxefo de NordKoreio kaj
sencxesaj edukado kaj propagando de diktatora kaj militista registaroj
de SudKoreio gxis nun nemalmultaj popoloj de SudKoreio ne bone komprenante
gxin, subtenas aux timas nuligi la legxo pri Sxtata Sekureco.
Libero de pensado signifas libero formi, teni kaj
esprimi siajn pensojn. La vera principo de demokratio komencas de
garantiado de libero de pensado.
Demokratio estas politika principo,
surbaze de kiu politikoj estas decidataj kaj efektivigataj per la
balotoj de la plimulto en medio, en kiu libero de pensado estas
garantiata. Kiam oni jugxas, kiom sana estas demokratio en iu lando,
la plej grava kriterio estas la demando, cxu libero de pensado estas
garantiata tie.
La Konstitucio de la Respubliko de Koreio (Suda
Koreio) jam modifigxis 8 fojojn, sed konsekvence sensxangxe restis
en gxi garantio de libero de konscio, libero de religio, libero
de esprimado kaj publikigo, inkluvize per eldonado, de opinioj,
libero de kolektigxo kaj de asociado unu kun aliaj kaj libero de
lernostudado kaj scienca esplorado kaj de artoj, cxiuj kiel bazaj
rajtoj de la popolo.
Kvankam libero de pensado ne estas eksplicite inkluzivita
inter tiuj liberoj, oni devus konsideri, ke gxi estas parto de libero
de konscienco.
Se ne estas libero pensi kaj esprimi siajn pensojn, kiel eblas garantii
liberon de konscienco?
La Legxo pri Sxtata Sekureco baze subpremas liberon de konscienco
kaj penso, kiu estas la baza principo de demokratio kaj ankaux estas
garantiita de la Konstitucio.
Surbaze de tiu legxo multaj homoj estis punataj
gxis nun nur pro tio, ke iliaj ideologio, esprimado aux agoj estis
konsiderataj samaj aux nure similaj al la asertoj de Norda Koreio,
kaj tia situacio ecx nun dauxras.
Personoj, kies parolitaj aux skribitaj
vortoj inkludas ecx parte enhavon, kiu povas esti interpretita kiel
simpatianta al la asertoj de Norda Koreio, estas punataj. Same,
ankaux homoj, kies agoj povas esti interpretitaj kiel simpatiantaj
en tiu senco, estas punataj.
Tiel longe kiel la Legxo pri Sxtata Sekureco dauxre ekzistos, cxiuj
koreoj en Suda Koreio nature devos senti abomenon kaj ecx hororon
koncerne la asertojn de Norda Koreio aux similajn opiniojn por esti
sekuraj, kaj tiuj, kiuj ne povos senti tion, ne povos esti "demokrataj
civitanoj" kiel postulita de tiu legxo. Unuvorte, la Legxo
pri Sxtata Sekureco estas tipa fiacxa legxo, kiu piedpremas liberon
de konscienco kaj pensado.
Direkte al Nuligo de la Legxo pri Sxtata
Sekureco !!

<foto : edzino de p-ro Song Duyul>
Libero de pensado estas la plej grava rajto de
demokratia socio kaj ankaux forto por trarompi kaj solvi sociajn
kontrauxdirojn.
Dum la teorioj de Keynes kaj reviziita kapitalismo ege kontribuis
al solvo de sociaj kontrauxdiroj kiam en la 30-aj jaroj de la antaux
jarcento la monda ekonomio falis en panikon kaj abisman malviglecon.
Aliflanke, duonjarcenton poste, iama Sovetunio, kies plej baza politiko
estis proletara diktatoreco kaj kiu surbaze de tiu politiko subpremis
liberon de pensado kaj esprimado de opinioj, enfalis en dangxeron
de pereo pro mankanta ekonomia efikeco kaj nur tiam, tro malfrue,
provis doni iom da libero de pensado kaj esprimado de opinioj, adoptante
la politikojn de "perestrojka" (rekonstruo) kaj "glasnost"
(travidebleco), sed vane cxar la Unio disfalis antaux ol tiuj rimedoj
povis havi suficxe da bona efiko.
Tiuj du kazoj klare montras kiom
grava estas libero de pensado por solvi sociajn kontrauxdirojn kaj
trovi vojon el malfacilaj situacioj.
Oni devas konkludi, ke sugesti, ke nur tiuj artikoloj
de la Legxo pri Sxtata Sekureco, kiuj estas la plej venenaj, estu
reviziitaj aux sugesti, ke gxi estu fakte nuligita per anstatauxa
legxaro, estas ambaux erare.
Oni devas ankaux konkludi, ke proponoj
anstatauxi la Legxo pri Sxtata Sekureco sen komplete nuligi gxin
havas kiel bazan kialon la deziron plu subpremi liberon de pensado.
Ankaux la "Legxo pri Protekto de Demokratia Ordo", proponita
kiel unu formo de tia anstatauxa legxaro, tute certe kontrauxas
la legxan principon, ke kontrauxlegaj agoj kaj la respondaj punoj
devas esti klare difinitaj skribe el la vidpunkto de garantio de
liberoj, cxar gxi lasas la auxtoritatojn, kiuj respondecas pri publika
ordo, arbitre jugxi, kiun aresti aux reteni kaj kiun puni pro kio.
Neeviteble neniu legxo, kies celo estas subpremi libero de pensado,
kiel ajn bone studita kaj preparita, povas eskapi de tiu kategorio.
Nenio bona rezultos de studoj kaj esploroj celantaj preparon de
rafinita anstatauxa legxaro por plu subpremi liberan esprimadon
de politikaj opinioj neakompanatan de perforto. La ununura rimedo,
kiu tauxgas por solvi la problemo, estas simpla nuligo de la Legxo
pri Sxtata Sekureco.
Profesoro
Song Duyul (profesoro de filozofio cxe la Universitato de Munkeno
en Germanio), kiu naskigxis en Japanio en la fina periodo de regado
de Koreio fare de la japana imperiismo kaj foriris al Germanio post
fino de studado en elementa lernejo kaj mezlernejo en Koreio, spertis
la politikan strecxitecon inter Norda Koreio kaj Suda Koreio dum
siaj studoj sur germana teritorio, kie regis relative pli da libero
kaj eblo iri kaj veni (havi intersxangxojn) vidite de la vidpunkto
de politiko kaj pensado.
Kiam en septembro lastjare li ree tretis
la teron de sia hejmlando la unuan fojon post 37-jaro foresto, li
nepre volis, ke estu eksperimentado sur la Korea Duoninsulo de la
maniero atingi kompromison kaj pacon, kiun li jam spertis en sama
strecxiteco.
En sia dua jugxeja publika proceso li atestis jene: "Kiam li estis allogita de sirena nimfo dum sia vagado sercxante
sian hejmlandon, Odiseo provis savi sin ligante sin al la velotrabo
de sia sxipo."
Li tiel eksplikis sian animostaton kiel "landlimulo" (homo, kiu cxiam restas sur la landlimulo, nepovante vere eniri
sian propran landon) dum sia 37-jara vivo en fremda lando, dum kiu
li neniam forgesis la tragedian dissxiron de sia hejmlando kontentigxinte
pri siaj atingoj en fora fremda lando. Eble, kiel li mem diris, estas sensence provi kompreni
lin demandante cxu li estas aux ne estas Kim Cheol-su (membro de
la Laborista Partio de Norda Koreio) aux cxu li konvertigxis aux
ne konvertigxis de komunismo, cxar la aserto de Profesoro Song Duyul,
ke la socio de Suda Koreio ankoraux estas en malfelicxa stato, en
kiu oni neracie postulas klaran dividon inter nigro kaj blanko.
kaj ne kapablas sukcese vivi en la 21-a Jarcento sen mensa sinteno,
kiu povas konsideras ankaux"intersticaj kaj interaj statoj",
kiuj estas fonto de senlima kreiveco, donas bazon por pensi, ke
ne eblas konsideri la enhavon de akademia esplorado kaj pensado
kiel objekton de esplorado fare de la registaraj auxtoritatoj, kiuj
respondecas pri kontrauxkrima agado, kaj ne eblas puni lin laux
la stilo de jugxejaj procesoj kontraux sorcxistinoj.
Sed nun la kerno de la demando estas la malakordo inter la teorio
kaj spirito de Profesoro Song Duyul (kiuj staras cxe la flanko de
natura legxo) kaj artefarita legxo, reprezentita de la Legxo pri
Sxtata Sekureco. Alimaniere dirite, Profesoro Song Dujul estas metita
gxuste en la mezon de "balancila ludo" (en kiu jen unu
el la du ludantoj, jen la alia, sxajnas esti venkonta, kun multaj
tiaj sxangxigxoj de la situacio), en kiu tiel nomata burgxa politiko
estas nepre postulata.
Se la vidpunkto klinigxas al teorio kaj spirito,
li farigxas Kim Cheolsu aux almenaux "simpatianto de Norda
Koreio". Se oni ne insistas pri puno laux artefarita legxo
kaj pri disputado kaj luktado, oni devas nomi lin tiel nomatan "konvertiton
de komunismo".
Iu "momenta transversa sekcio" de
tiu "balancila ludo" estis la decido de la Seula Distrikta
Kortumo de la 22-a de oktobro de pasinta jaro, ke "estas kialoj
por timi detruon de pruviloj kaj ecx forkuron de la akuzito, kaj
tial estas suficxe da kialo por kriminala alvoko", kiu rezultigis
du kontrauxan reagojn, unu estante "ke oni tuje retenu Profesoro
Song kaj enkarcerigu lin", kaj la alia estante kritiko de tio
fare de iuj, kiu asertis, ke tia reteno kaj enkarcerigo estus nur
por devigi "konvertigxon de komunismo".
La 30-an de aprilo de 2004 Profesoro Song Duyul
ricevis la verdikton de la Seula Distrikta Kortumo, kiu kondamnis
lin al 7 jaroj en prizono pro delikto kontraux la Legxo pri Sxtata
Sekureco.
|